Paasakkoord De Wever I en terug-naar-werk beleid: i.p.v. sancties hebben artsen steun nodig

Vorige week heeft de regering De Wever haar paasakkoord gesloten. Naast fiscale en financiële maatregelen bevat dat akkoord ook maatregelen om langdurig zieke werknemers terug aan het werk te krijgen.

Een idee dat we, ook als artsen, alleen maar toejuichen.  Alleen is het zo dat de teneur van de maatregelen die dat moeten bewerkstelligen, er één is van dreigen en sanctioneren, ook ten aan zien van de (huis)artsen.

We proberen een en ander samen te vatten:

•  * Artsen zullen nog maximaal attesten van drie maanden mogen schrijven tijdens het eerste jaar van de arbeidsongeschiktheid.
• * Papieren attesten zullen (vanaf 1 juli 2025) niet meer mogelijk zijn, het kan enkel nog elektronisch.
• * Er zullen voor bijkomende pathologieën richtlijnen rond “de gepaste duur van de arbeidsongeschiktheid” opgesteld worden.
• * Er moet meer gekeken worden naar en geattesteerd worden over wat de patiënt nog wel kan dan naar wat hij niet meer kan (een arbeidsgeschiktheidsattest dus in plaats van een arbeidsongeschiktheidsattest).

Tot hier zijn we nog mee (hoewel we niet weten hoe we bij dat laatste punt de werkpost die we niet kennen, zouden moeten beoordelen). Maar dan begint het:

• * De regering wil dat er controle uitgevoerd wordt op zowel het aantal attesten dat een (huis)arts schrijft als op de duur ervan (waarvoor een databank opgericht zal worden).
• * Bij ‘afwijkend’ voorschrijfgedrag zullen artsen daarop aangesproken worden maar als dat voorschrijfgedrag aanhoudt, zullen er financiële sancties volgen (de welke nog niet bekend zijn).
• * En alsof dat nog niet genoeg is, wil men ook een kliklijn in het leven roepen waar werkgevers melding kunnen doen van artsen die te veel en/of te lang zouden voorschrijven.

Sta ons toe, beste ministers, om toch even met de ogen te knipperen bij zo veel wantrouwen ten aanzien van de (huis)artsengroep in het algemeen. Natuurlijk zullen er links en rechts artsen zijn bij wie werknemers terecht kunnen “om weer eens een attest te krijgen” maar we durven er donder op zeggen dat die zelfs nu al gekend zijn. Waarom dan weer een ganse beroepsgroep een stempel opplakken?

Bovendien zien wij niet in hoe de link gelegd wordt met ‘financiële’ sancties (voor iets waar een arts zelf geen benefit aan heeft)? En waarom zou dit heksenjachtgewijs via een ‘kliklijn’ aan de kaak moeten worden gesteld?  Daar lijkt nu toch net een deontologisch orgaan voor te bestaan dat zich ten andere ook nu reeds over elke klacht van werkgevers buigt. Of zijn jullie van plan om een extra ambtenarenapparaat te creëren dat dan vrij de toegang krijgt tot medische dossiers?

Ten slotte, beste regering en minister Vandenbroucke in het bijzonder, waarom worden dergelijke (potentieel sanctionerende) maatregelen van bovenaf ingevoerd (via een Programmawet) zonder dat daar vooraf overleg wordt over gepleegd met het werkveld? We hopen alvast dat de partners uit het overleg op zijn minst betrokken zullen worden in de verdere inhoudelijke uitwerking van deze - blijkbaar al besliste – maatregelen. ASGB/Kartel staat alvast klaar.