Archief

Op 1 april jl. is een besluit in voege getreden dat voorziet in een automatische toekenning van een tegemoetkoming in de reiskosten voor patiënten die ambulant een oncologische behandeling volgen. Zie hiervoor ons bericht https://asgb.be/node/28852.

Een aantal leden hematologen heeft ons vorige maand echter gemeld dat hun nomenclatuurnummer (102336) niet voorkomt in de lijst nomenclatuurcodes die in aanmerking komen voor de automatische tegemoetkoming.

In de medische pers en op sociale media is er momenteel ophef over een gelekte nota die in een meer uitgebreide rol voor apothekers zou voorzien (inzake o.a. preventie).

Vooreerst, het gaat niet om een al goedgekeurde nota maar om een werkdocument opgesteld vanuit de Federale Raad voor Apothekers. Het document moet immers nog besproken worden in een gemengde werkgroep met de Hoge Raad voor huisartsen en artsen-specialisten.

Op 17 april a.s. treedt een (op 7 april 2025 gepubliceerd) KB in voege dat een permanent wettelijk kader voor alle mogelijke vormen van zorg op afstand vastlegt.

Het gaat dan niet alleen om een raadpleging maar bv. ook om expertise, overleg, monitoring en advies op afstand.

Naar aanleiding van de Covid-crisis was er een tijdelijk kader ingevoerd voor zorg op afstand, ook via KB, maar dat wordt nu dus vervangen.

In de stuurgroep KAFKA hebben Jong Domus en ASGB, AADM en VAS zich verenigd om de strijd aan te binden met de administratieve overlast voor huisartsen. 

Meer bepaald spannen we ons in om overbodige en paraplu-attesten af te schaffen.

Het vergt meestal veel inspanningen en tijd om iets gedaan te krijgen. Maar gelukkig kunnen we u opnieuw een aantal verwezenlijkingen voorstellen.

Eergisteren, 31 maart 2025, heeft het Kartel (ASGB/GBO/MODES) een concreet voorstel op tafel gelegd om de telefonische consultaties terug leven in te blazen. Het was en is het enige voorstel dat concreet genoeg was om de onderhandelingstafel te halen.

Het voorstel was gebaseerd op de resultaten van de enquête die we bij jullie gedaan hebben en het heeft die proberen te vertalen naar een concrete oplossing. 

In samenwerking met het NIC heeft de DGEC van het RIZIV eind maart 2025 een zgn. sensibiliseringsbrief naar artsen gestuurd over de onrustwekkende stijging van misbruik van farmaceutische specialiteiten op basis van semaglutide (en dan met name van Ozempic en Rybelsus).

Voor haar thesis voert Yentl Balemans, studente psychologie aan de VUB, een onderzoek uit naar de besluitvormingsprocessen van huisartsen m.b.t. opvoedingsmoeilijkheden. 

Huisartsen spelen immers een cruciale rol in dit detectieproces en daarom wil zij u graag uitnodigen om deel te nemen aan dit onderzoek.

Het betreft een enquête die 5 à 10 minuutjes van uw tijd vraagt. U kan ze via de link hierna starten: https://vub.fra1.qualtrics.com/jfe/form/SV_bOcPS61wpIEbVj0

In De Morgen hebben de proffen huisartsgeneeskunde van de vier Vlaamse universiteiten zich gisteren, 25 maart 2025, openlijk uitgesproken tegen de betaling per prestatie. 

Het prestatiesysteem werkt misbruiken in de hand en dus moet het weg ten voordele van een forfaitair systeem, was de boude conclusie; een conclusie die getrokken werd op basis van … nota bene één individuele casus.

ASGB wenst zich bij deze uitdrukkelijk af te zetten tegen deze opinie.

Het tweede luik van onze enquête vroeg naar uw mening over de vraag ‘hoe we eventuele excessen kunnen tegengaan’. 

We komen straks op de vragen in dat kader terug maar willen eerst even stilstaan bij dé vraag die op ieders lippen brandde: ‘waarom kan het RIZIV niet gewoon die 29 grootste verbruikers aanpakken?’. 

Het antwoord is simpelweg dat we, gelukkig wellicht, nog altijd in een rechtstaat leven. Misbruik moet dus eerst bewezen worden vooraleer het kan worden bestraft. 

De terugbetaling van behandelingen uitgevoerd in een gespecialiseerd centrum voor hadrontherapie gebeurt via een specifieke procedure.

Op 21 maart 2025 werd een Ministerieel Besluit (MB) gepubliceerd dat een bijkomend type van kanker in aanmerking laat komen voor terugbetaling.

Het gaat om : zeldzame tumoren van het centraal zenuwstelsel (incidentie < 6/100 000/jaar en/of kankerpredispositiesyndroom/genetisch syndroom dat leidt tot een verhoogde radiogevoeligheid).