*Spoed- urgentiegeneeskunde.

Voor de huisartsen betekent dit de uitbreiding van het disponibiliteitshonorarium tot de ganse week voor kringen die een weekwacht willen organiseren, de verdere uitbouw van huisartsenwachtposten en een gedifferentieerd remgeld op het spoedraadplegingshonorarium voor verwezen patiënten.

Voor de huisartsen willen we een verhoging van het raadplegingshonorarium tijdens een georganiseerde wachtdienst (multiplicator 2). De BVAS wenst voor 2007 alle eventuele nieuwe middelen te besteden aan de verhoging van elke avondraadpleging. Volgens hun ramingen zou liefst 30% van alle raadplegingen ’s avonds gebeuren. Dit wil concreet zeggen dat de financiële herwaardering voorbehouden wordt aan avondwerk. Dergelijke maatregel is weinig gezinsvriendelijk, het ASGB vindt niet dat het avondwerk van de vele (vrouwelijke) huisartsen moet gestimuleerd worden. Bovendien krijgen de patiënten het verkeerde signaal dat de huisarts zonder gegronde reden op elk ogenblik beschikbaar is, het ziekenfonds betaalt toch.

Het ASGB verkiest integendeel dat de permanentie verzekerd wordt door samenwerkingsverbanden of georganiseerde wachtdiensten , ook tijdens de week, voor kringen die dit wensen en vraagt hiervoor financiële stimuli.

Elke huisarts is vrij om zijn raadplegingsuren te kiezen. Wenst hij om welke reden dan ook ’s avonds patiënten na afspraak te ontvangen, dan is hij ook volledig vrij om een hoger honorarium te vragen. Hiervoor moet geen nomenclatuurwijziging ingevoerd worden.

Wondhechting is een prestatie die weliswaar terugbetaald is maar deficitair zodat ze in de huisartspraktijk te weinig wordt uitgevoerd. Theoretisch moet het gebruikte materiaal voorgeschreven worden aan de patiënt, die het dan in de apotheek moet gaan halen en terugbezorgen aan de arts. Dit is om velerlei redenen niet realistisch. Vaak worden patiënten doorverwezen naar de spoedopname, waar de prestatie uiteraard even deficitair is. Nochtans behoren zeker eenvoudige hechtingen (ook behandelingen met strips) tot het normale dienstenpakket van de huisarts. Ook in een huisartsenwachtpost zou deze prestatie moeten kunnen worden aangeboden, zonder dat ze deficitair is. Tenslotte, moet er nog mee rekening gehouden worden dat huisartsen meer en meer worden opgeroepen voor wondhechtingen in RVT’s en ROB’s. Dure verplaatsingen van de patiënten kunnen daardoor worden uitgespaard. Een verdubbeling van het huidige honorarium, inclusief het materiaal (ook de strips, in de omschrijving dus "met draad" schrappen) en dit zowel voor huisarts als voor specialist, lijkt ons redelijk.